NIEUW ZEELAND GELUK

29 januari 2026 - Castlepoint, Nieuw-Zeeland

Zoon Bas, doemt op uit de in mist gehulde wijngaarden met een schaap onder zijn rechterarm geklemd; met zijn linkerhand bestuurt hij de logge quad. Het is zondagmorgen. Zijn baas Joël heeft gisterenavond tevergeefs op het schaap gejaagd. Het schaap hoort in de wei, niet tussen de wijngaarden van het Nieuw Zeelandse Luna. Bas, altijd bereid noodhulp te verlenen, heeft het dier in de netten gedreven die klaar liggen om de druiven tegen piklustige vogels snaveltjes te beschermen. Toen het dier verbijsterd zijn situatie overzag, dook mijn zoon er bovenop en trok het op zijn nog ronkende voertuig. 

"Mama sei per sempre" , riep mijn Italiaanse buurvrouw vanuit haar opengeslagen raam in 1979.

Ik breng de koude Europese winter weerom door in het zomerse NZ. De zomer laat overigens op zich wachten maar de warme en licht dwingende uitroepen van de tweeënhalf jarige kleinzoon maken van ieder dag en zonovergoten ervaring. Het jochie herhaalt iedere vier worden die ik nederlands spreek. Inmiddels weet hij ook dat zijn Nederlands gesproken wensen sneller worden ingewilligd bij oma! .Op het NZ equivalent van  Marktplaats vond mijn zoon een accu gedreven Range rover. Bijna dagelijks wordt ik door de kleine uitgenodigd met hem en de 'car' te gaan pick -nicken in het grote weiland in de tuin dat nu zijn circuit is. Verbluffend handig hanteert hij later op de dag de accuboor van zijn vader en draait de schroeven ( met lichte hulp) uit de bekisting van een door mij in beton gegoten aanrechtblad voor de buiten keuken. Iedere grootouder weet het: het is een wonder kind Het klussen valt me steeds zwaarder, maar het besef dat ik over een paar jaar op een doorgewinterde hulp kan rekenen, doet me volharden. 

Mijn oudste zoon is ook gearriveerd met zijn vriendin en het lijkt er op dat ze al verrassend snel de yetlag hebben gerond. Als een kloek zit ik in de ren met alle kuikens om mij heen. Hoe gelukkiger kan een moederhart nog worden?

De zomer zet nu ook echt door. Ik heb nog een ruime week om te camperen met mijn campertje, daarna gaan de zoons er mee op pad; ik blijf dan op honk met de hoogzwangere partner van Bas om haar laatste zware loodjes te verlichten. Daarna een zeer verrassend uitstapje....

10608 10611959710463

Foto’s

12 Reacties

  1. Andries Grabowsky:
    29 januari 2026
    Ben benieuwd naar het volgende uitstapje …
  2. Gerard:
    29 januari 2026
    Leuk te lezen dat je weer een kleinkind erbij krijgt. Je gaat het druk krijgen, maar fijn voor jullie.
  3. Marijke van der vijver:
    29 januari 2026
    Heerlijk beeldend verhaal weer Annie en ga je de geboorte nog meemaken van de tweede ? Leuk dat er nog 1 komt !
    En het uitstapje ??????????😉
  4. Marijn:
    29 januari 2026
    Jaloers makende zinnen komen uit jouw pen. Wat een feest om allen die je liefhebt om je heen te hebben. Hier i het Franse land wordt je gemist, stil en koud is het. Blijf genieten!
  5. ARIANE De Brauw:
    29 januari 2026
    Mooi Dop, wat een jaloersmakend genot. En zo beeldend geschreven, ik voelde even die zomerzon...kus
  6. Lillan Baruch:
    29 januari 2026
    Heerlijk om mee te lezen hoe het je gaat, jaloersmakend! 😘
  7. Tineke:
    29 januari 2026
    Zo te lezen ben je weer helemaal thuis daar. Wat een emotionele rijkdom! En dan straks weer een nieuwe loot aan de tak gevolgd door een spannend uitstapje alsof het leven nog niet spannend genoeg is! Je bent me er eentje. Geniet er maar lekker van!😍
  8. Karin van Eijkern:
    29 januari 2026
    Lieve Anne. Fantastisch geschreven weer. Prachtige foto's. En de stoere lieve vrouw/ oma etc.etc. Je bent altijd al ondernemend geweest!!
  9. Rose:
    29 januari 2026
    Hhh wat een droomoma, activiteiten waar het kleine jong van zal genieten! En de en broers samen in de camper van moeders, dat is toch heerlijk!
    Ik weet waar het uitstapje naartoe gaat, heb je er zelfs mee in contact gebracht en dat wordt leuk! Ga je vast nog over schrijven! Enjoy❤️
  10. Aletta de Nes:
    30 januari 2026
    Heerlijk allemaal! Veel plezier nog!!
  11. Jan de Graaf:
    30 januari 2026
    wat een heerlijk verhaal weer!
  12. Anita:
    31 januari 2026
    Ik sluit me bij bijna alle voorgaande reacties aan lieve stoere Anne Marie. Ben ook heel benieuwd naar het vervolg. Liefs